Zingzorg

Zingen en zorgen, zorgen en zingen. Dat is een mooie combinatie. Zingen is een goede zaak!! De uitwerking op je gezondheid niet te onderschatten. Een van de meest wonderbaarlijke genezingsverhalen binnen de klank- en muziektherapie is wel het verhaal van een groep Franse monniken. In de late zestigerjaren van de vorige eeuw, werd Dr. Alfred Tomatis, een KNO arts die de Tomatis luistertherapie ontwikkelde, naar een klooster in Zuid Frankrijk geroepen omdat de daar woonachtige Benedictijnen door een zeldzame ziekte werden geplaagd. Kort na het tweede Vaticaans concilie, waarin het ‘bij de tijd brengen van de kerk’ aan de orde was, werden de broeders overvallen door algemene lusteloosheid en moeheid. Ze werden weliswaar door een reeks van theologische reformen, verandering van eetgewoonten en allerlei nieuwe klussen belast , maar de eigenlijke oorzaak van de lichamelijke symptomen was niet duidelijk. Zelfs befaamde Europese specialisten konden de oorzaak niet achterhalen. De eerwaarde broeders en hun abt bleven lusteloos en moe.

Sisteract


Nadat Tomatis 70 van de 90 monniken in hun kamertjes als “slappe zakken” rond had zien hangen, stelde hij zijn diagnose. Deze vertwijfeling, legde hij uit, had geen fysieke oorzaak maar een audiologische. De lusteloze toestand van de broeders was enkel het gevolg van een van de maatregelen die getroffen waren door het Vaticaan. Namelijk: Een aanzienlijk aantal uren van het gregoriaans zingen waren uit hun rooster geschrapt. De hele gemeenschap was gewend om zich acht tot negen maal per dag te verzamelen om dan samen 10 tot 20 minuten lang te zingen. De lange tonen, in het bijzonder de ooooooos en de rustige iiiiiiis in Gloria in excelsis Deo, hadden een bevrijdende en verbindende kracht tegelijkertijd. Toehoorders zouden verveeld zijn geraakt door deze klanken maar de monniken hielden er hun motortje mee op gang. De zang vertraagde hun adem, bracht hun bloeddruk naar beneden en verhief hun stemming. Hun prestatievermogen steeg aanzienlijk. Natuurlijk was hen niet bewust wat de zang met hun gezondheid deed. Het was gewoonte. Tomatis gaf de abt een wijze raad: het Gregoriaanse zangdieet! Dat betekende simpelweg zingen als tevoren. De abt volgde de raadgeving en zie daar: al gauw kon men de uitwerking ervan zien. Na zes maanden waren alle monniken weer zo fit als een hoentje. Ze hadden minder slaap nodig en deden hun werk weer met verve. Vaticaan adé, zingen joechee!!

Download de flyer Download de flyer "Zanglesinfo en Tarieven" (2016-2017)